Menu

logo

Pijev život

Piše: Dejan Dabić
Režija: Ang Li
Uloge: Suraj Šarma, Irfan Kan, Adil Husein, Rafe Spal, Žerar Depardje

PiNovosti u filmskoj tehnici i tehnologiji na najbolji način testiraju nova filmska ostvarenja priznatih reditelja, autora, koji dostignuća moderne tehnologije stavljaju u kontekst filmske priče i funkcionalnosti filmskog jezika. Prvi primeri uspešne primene 3D tehnologije u umetničke svrhe potekli su od evropskih autora, nekadašnjih perjanica nemačkog novog filma, - Vima Vendersa i Vernera Hercoga, da bi im se nedugo nakon toga pridružili i prekookeanski autori – oskarovci Martin Skorseze i Ang Li. U svom najnovijem filmu „Pijev život" („Life of Pi") Ang Li ekranizuje istoimeni hvaljeni roman kanadskog pisca Jana Martela, koji je postigao sve što se za jedno književno delo može poželeti – postao je bestseler, a istovremeno je i dobitnik nekih značajnih književnih nagrada (Man Booker). Ono što je karakterisalo dosadašnji rad Anga Lija bila je neverovatna studioznost sa kojom je ulazio u svaki novi projekat – od ekranizacija superherojskog stripa, istorijske priče iz Građanskog rata, delikatne homoseksualne drame o prijateljstvu i ljubavi, pa sve do koreografisanja akcionih scena na granici realnosti i mašte.

Moglo bi se slobodno reći da ovaj reditelj tajvanskog porekla gotovo da i nema promašaja u svojoj dosadašnjoj filmskoj karijeri i da je njegovo ime postalo, moderno rečeno, brend, za uspešan i, u estetskom smislu, relevantan film. Na isti način, Ang Li je pristupio i ekranizaciji Martelove knjige trudeći se s jedne strane da je dramaturški prilagodi mediju i umetnosti filma u prihvatljivom bioskopskom tajmingu (nešto malo preko dva sata), i s druge - da dostignuća moderne 3D tehnologije stavi u funkciju ne samo podsticanja gledalačke zabave (od čega se ne beži, ali zabava nije sama sebi cilj, kao u većini 3D filmova) nego i njegovog korišćenja u estetske svrhe. Moglo bi se reći da je rezultat potpuno neočekivan, ne zbog toga što se nije verovalo da će se i na ovom zadatku Ang Li vrlo dobro snaći – jer ne treba smetnuti s uma da je Foksov studio dugi niz godina pokušavao da nađe pravo rešenje za reditelja ekranizacije Martelove knjige – već mnogo više zbog činjenice da je on u ovom trenutku podigao visoko lestvicu kada je reč o kombinaciji filmske estetike i tehnologije, i da će je teško neko uskoro nadmašiti. Izbor uglova snimanja i montažnih pravaca uobličenih u savršenu montažnu strukturu protkanu trikovima i 3D efektima i to na više nego ograničenom prostoru čamca za spasavanje, predstavljaju istovremeno svesno ograničevanje, ali i savršeno korišćenje scenskog prostora. Sve su to odlike Ang Lijevog rediteljskog stila zbog kojeg će „Pijev život" gledati, pored ostalih, i filmofili, ali i studenti filmske režije (kao nekad kada se savetovalo studentima da gledaju filmove Vilijema Vajlera da bi iz njih učili kako treba rešavati probleme kadrova u rakordu).

Ang Li je uspeo da istovremeno ispriča slojevitu priču o odrastanju i životnom opstanku šesnaestogodišnjeg Indusa Pija Patela, koji doživljava brodolom i ulazi u čamac sa divljim životinjama, od kojih do kraja ostaje - kao najveće iskušenje - strašni bengalski tigar. Kroz ovu osnovnu priču Li koristeći razne vrste retrospekcija i flešbekova prelama razna vremena. Pri tome su u samom izboru motiva prisutni mnogi uzori – od onih biblijskih iz Starog Zaveta, kao što je priča o Nojevoj barci, do književnih klasika, poput romana „Robinzon Kruso" ili „Starac i more" (scenarista Dejvid Magi). On, takođe, ne propušta priliku da vizuelno savršeno uobliči kompjuterski generisane i dorađene prizore, koji povremeno plene svojom lepotom, ali i da se poigra sa nervima gledalaca (ulazak tigra u kadar u čamcu za spasavanje u mnogo čemu priziva u sećanje kultnu saspens-horor scenu iz „Osmog putnika"). Naravno, ima tu i fine ironije na račun moderne civilizacije – koja je prisutna i u Pijevom religijskom traganju na početku priče, kao i u njegovoj ispovesti na kraju u koju agenti osiguranja teško mogu da poveruju - pa je Pi u poziciji junaka čuvenog vesterna „Čovek koji je ubio Libertija Valansa", jer treba da odluči da li da ispriča pravu ili svima prihvatljivu istinu.

Na kraju će doći i nada kao neophodan sastojak svake dobre umetnosti, religije i života, pa će i Pi formirati svoju porodicu u ime koje će raditi mnoge stvari koje je nekada radio njegov otac, vlasnik zoološkog vrta, i u ime koje će, na kraju krajeva, biti i ispričana njegova uzbudljiva životna priča (pisac u tumačenju Rafe Spala).

I za kraj, važna napomena! Sve što je prethodno rečeno izgubiće na ubedljivosti i argumentaciji, a vi nećete moći da imate pun kinestetički doživljaj, ukoliko „Pijev život" ne pogledate u nekom modernom bioskopu u 3D tehnici, i ako poverujete da su Internet i torenti svemoćni. Ličićete na domoroca koji gura kolica, dok oko njega tutnje najmodernije svetske marke automobila...

Add comment


Security code
Refresh