Menu

logo

Dnevnik mašinovođe

Piše: Đorđe Bajić
Režija: Miloš Radović
Uloge: Lazar Ristovski, Nina Janković, Pavle Erić, Petar Korać, Mladen Nelević, Jasna Đuričić

dnevnik masinovodjePočetni impuls za nastanak Dnevnika mašinovođe Milošu Radoviću je dao proslavljenji srpski montažer Marko Glušac koji mu je predočio ideju za film i dao na uvid kratak tekst u kome je opisao život mašinovođa. Nakon iznenadne i prerane Gluščeve smrti, Radović je ideju razradio i pretočio u scenario koji u sebi sjedinjuje mnogo toga: ima tu dosta komedije, ali i melodrame, romanse... Nastavljajući se na poetiku koju je izgradio u filmovima Mali svet i Pad u raj, Radović je svoj novi film zamislio kao „tragično-humornu melodramu o nevinim ubicama i njihovim životima“. Na Dnevniku mašinovođe je, od samog početka, radio i producent/glumac Lazar Ristovski, a snimanje je, nakon višegodišnjih priprema, počelo krajem 2014, odnosno početkom 2015. godine. Dnevnik mašinovođe je svoju svetsku premijeru imao u okviru filmskog festivala A kategorije u Moskvi, 29. juna 2016. godine. Film je prikazan u glavnom takmičarskom programu i osvojio je nagradu publike.

Radovićev film donosi priču o mašinovođi Iliji (Lazar Ristovski) koji drži neslavan rekord od dvadeset i osam fatalnih gaženja tokom karijere i koji, pride, nikako ne može da preboli smrt voljene Danice (Nina Janković). Ilijin život se okreće naglavačke kada umalo pregazi malog Simu (kao dečaka ga glumi Pavle Erić, kasnije ulogu preuzima Petar Korać), dečaka koji je odlučio da pobegne iz sirotišta u kome su ga zlostavljali. Ilija prihvata plavokosog sirotana kao rođenog sina, a u odgajanju dečaka mu pomažu Ilijin kolega Dragan Dizel (Mladen Nelević) i njegova supruga Sida (Jasna Đuričić). Kada Sima stasa i odluči da nastavi porodičnu tradiciju, Ilija prvo pokušava da ga odgovori, a onda, kada shvati da momak neće promeniti mišljenje, da mu pomogne da „prebrine“ prvo gaženje i tako razbije mentalnu blokadu koja ga muči.

Ako po stranu stavimo televizijske filmove, Dnevnik mašinovođe je treća celovečernja režija Miloša Radovića, scenariste i reditelja koji se proslavio ostvarenjem Mali svet (2003). Radović režira još od početka 1980-ih. Za Iznenadnu i preranu smrt pukovnika K. K. (1987) dobio je nagradu žirija na Kanskom festivalu za kratki igrani film, a režirao je i niz značajnih i voljenih TV filmova (Vidim ti lađu na kraju putu, Brod plovi za Šangaj, Zagreb-Beograd preko Sarajeva) i nekoliko televizijskih serija (Balkan Express 2, Otvorena vrata, Svaštara...). Ubrzo nakon primećenog Malog sveta, Radović je režirao nezadovoljavajuće bioskopsko ostvarenje Pad u raj (2004) i televizijski film Položajnik (2005), a onda je usledila pauza duga čitavu deceniju, te povratak u bioskope sa filmom Dnevnik mašinovođe.

Slično kao i u svoja prethodna dva bioskopska ostvarenja, Radović i u najnovijem balansira između apsurdizma i crne komedije. Bez obzira na potencijalno mračnu tematiku, Dnevnik mašinovođe je vizuelno veoma dopadljiv film, koji je dinamičan, krcat duhovitim replikama i situacijama i koji, što je od svega najvažnije, odlično komunicira sa gledaocima. Fotografiju Dušana Joksimovića odlikuju intenzivne boje koje samo još više ističu uspela scenografska i kostimografska rešenja Aljoše Spajića i Dragice Laušević. Film se dešava u sadašnjosti, ali poseduje veoma efektan retro štimung koji priču gura u smeru svevremenosti. Pored Ristovskog, u Dnevnku mašinovođe glumi čitav niz popularnih srpskih glumaca među kojima najviše prostora dobijaju Mirjana Karanović u ulozi Jagode, Ilijine koleginice koja je u njega već dugo nesrećno zaljubljena, te Jasna Đuričić i Mladen Nelević. Naravno, Ristovski je glumački dominantan i prisutan u gotovo svakom kadru - Dnevnik mašinovođe je definitivno njegov šou, mada sve pohvale zaslužuje i mladi Petar Korać koji glumi Ilijinog posinka Simu. Ristovski i Korać predstavljaju odličan tandem, scenarista/reditelj Radović ih je pametno spojio u ovom filmu. Korać pre Dnevnika mašinovođe nije imao veliko glumačko iskustvo (pojavio se, na kratko, u jednoj epizodi serije Ravna gora i jednom kratkom studentskom filmu), što mu nije smetalo da ostvari upečatljivu ulogu i da kao dobrohotni i pomalo smotani Sima posluži kao odlična protivteža inadžiji Iliji. Dnevnik mašinovođe se može posmatrati i kao svojevrsna savremena bajka, a film poseduje i blagu natprirodnu notu koja se manifestuje u vidu duha lepe Danice koji može, ali i ne mora, da bude proizvod Ilijine mašte.

Add comment


Security code
Refresh