Menu

logo

Amanet

Piše: Dejan Dabić
Režija: Nemanja Ćipranić
Uloge: Milena Živanović, Ljubomir Bulajić, Danica Maksimović, Svetozar Cvetković, Goran Radaković, Marija Vicković

amanetDebitantski film Nemanje Ćipranića Amanet je u filmsku orbitu našeg i svetskog filma došao pravo ni otkuda! Film koji nije podržan na konkursu Filmskog centra Srbije, nastao u pomalo gerilskim uslovima i pre svega upornošću autorskog tandema Sara Radojković, scenaristkinja i Nemanja Ćipranić, reditelj – uz važnu, ne samo kreativnu već i produkcionu podršku glumice Danice Maksimović (u filmu ona tumači lik Radmile) – uspeo je da se izbori za učešće na jednom od najznačajnijih filmskih festivala u Severnoj Americi, u Montrealu, nakon kojeg i započinje svoj bioskopski život u našoj zemlji (pre toga je prikazan na domaćim festivalima u Vrnjačkoj Banji i Nišu).

Scenario Sare Radojković nagrađen je - ex aequo - trećom nagradom na Festivalu filmskog scenarija u Vrnjačkoj Banji, a reč je o diplomskom radu koji je do konačne filmske verzije prošao više "ruku" i na kojem su zajednički radili Sara Radojković i Nemanja Ćipranić. Prvobitni naziv scenarija "Višnja" direktna je asocijacija na glavnu junakinju, misterioznu devojku koja se iznenada pojavljuje u životu studenta Todora koji skromno živi sa majkom Radmilom, iako je otac koji ih je napustio bogat i moćan. Višnjina pojava i odluka Todorovog oca da se - nakon saznanja da boluje od neizlečive bolesti - ponovo javi ženi i sinu, pokreće lavinu neočekivanih događaja.

Zanimljivo je da je jedan od mogućih "ključeva" za "čitanje" filma Amanet povezan sa knjigom "Studiranje Šabrola" koja je nastala u saradnji Niškog kulturnog centra kao izdavača i beogradskog Fakulteta dramskih umetnosti, čiji su se studenti dramaturgije u svojim radovima bavili opusom francuskog "novotalasovca", Kloda Šabrola. Autorka jednog od tekstova u knjizi bila je i Sara Radojković i što je još zanimljivije, ona se bavila sukobom generacija u Šabrolovim filmovima; i sad, da li je izučavanje Šabrola za potrebe ovog teksta uticalo na konačno ucelinjavanje Amaneta u tematskom, pa i u formalnom smislu (iako nije potpisan kao koscenarista, Ćipranić je nesumnjivo dosta doprineo u dramaturškoj konstrukciji ovog filma), može biti predmet dodatne analize mada je poređenje sa Šabrolovim krimićima sasvim umesno (u ovom konkretnom slučaju i na tematskom planu – u smislu motiva osvete, sukoba generacija... a naravno, i u žanrovskom smislu kada je reč o kriminalističkom filmu).

Ono što je nesumnjivo jeste činjenica da Amanet počinje kao socijalno-psihološka drama da bi u poslednjoj trećini filma postalo jasno da nagoveštaj saspensa tokom čitavog filma (pored ostalog i u izuzetnoj muzici Nikole Jeremića) koji dodatno potcrtava i Višnjin tajanstveni imidž (odlična mlada glumica Milena Živanović), nisu slučajni i da sve vodi ka razrešenju dostojnom punokrvnog trilera. Upravo ta žanrovska nepreciznost i nedovoljno jasno motivisan preobražaj Todorovog lika (on u početku mašta samo o "kul klincu i kul ženi" da bi se vrlo brzo i lako privikao na život na visokoj nozi), mogu se smatrati manama ovog, za naše uslove više nego solidnog debija Nemanje Ćipranića.

Moderan dizajn filma dobro je uklopljen sa klasičnim i pomalo zaboravljenim sredstvima filmske interpunkcije (funkcionalno korišćenje zatamnjenja-otamnjenja), a mnogima će biti zanimljive i posvete art-popkulturi (od muzike EKV-a do filmova kakav je npr."Ne daj mi nikada da odem"). Činjenica je, takođe i to, da ovaj film više nagoveštava nego što pokazuje, ali je više nego jasan društveni kontekst u kojem se kreću mladi junaci Amaneta (dobra ilustracija je grafit na kojem je napisano - "Upropastili ste moju mladost"). To je i neka vrsta generalnog utiska kada je reč o Amanetu; više je nego jasno da su film stvarali talentovani autori o kojima će se u budućnosti verovatno još toga lepog čuti i koji su, donekle, uspeli da nadomeste novčani hendikep tako čest u produkcijama filmova u tranzicionim društvima.

Add comment


Security code
Refresh